| Piya's profile::: P PROJECT :::PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 28 ::: R E S ( E ) T :::รู้สึกไหม ?
รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง...
บางอย่าง...
สัญญาณอะไรบางอย่าง...
.
.
.
" โลกมีชีวิต "
มีบางคนเคยกล่าวไว้เช่นนั้น
" มีชีวิต " ในที่นี้มิได้หมายถึง สิ่งมีชีวิตนานาชนิดที่อาศัยอยู่บนผืนโลกใต้ชั้นบรรยากาศเพียงเท่านั้น
แต่มีความหมายโดยนัยแฝงอยู่ว่า ดาวเคราะห์ที่เราเรียกว่า " โลก " นั้นเป็นสิ่งมีชีวิต
...ฟังดูพิลึกพิลั่น
ถ้าเป็นคำจำกัดความในทฤษฎีทางชีววิทยาแล้ว คำว่า " โลกมีชีวิต " นักชีววิทยาฟังแล้วคงส่ายหน้า
เหลวไหลน่า...
โลกมันก็เป็นดาวเคราะห์ที่ประกอบด้วยแผ่นดิน 1 ส่วน และน้ำ 3 ส่วน ที่เราอาศัยกันอยู่นี่ต่างหาก
มันจะมีชีวิตไปได้อย่างไร ?
เท่าที่รู้คือ สิ่งมีชีวิตนั้น เมื่อเจ็บป่วยมีความสามารถที่จะซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอได้ในระดับหนึ่ง
กล่าวคือ เมื่อร่างกายมีภาวะไม่สมดุล ไม่ว่าจากเชื้อโรค หรือเกิดบาดแผลต่าง ๆ
สิ่งมีชีวิตจะค่อย ๆ เยียวยารักษาตัวเอง
เพื่อดำรงชีวิตต่อไป
คนเราเวลาไม่สบาย เมื่อไปหาหมอ หมอก็จะให้ยามากิน พร้อมกับบอกว่า
" พักผ่อนเยอะ ๆ ดื่มน้ำมาก ๆ "
ครั้งหนึ่งผมเคยรู้สึกโมโหที่หมอพูดอย่างนี้
ผมเป็นไข้ เจ็บคอ หมอบอก " พักผ่อนเยอะ ๆ ดื่มน้ำมาก ๆ "
ผมขาพลิก กระเผลกไปหาหมอ หมอบอก " พักผ่อนเยอะ ๆ ดื่มน้ำมาก ๆ "
สรุปว่าไม่ว่าป่วยอะไรมา แค่เรา " พักผ่อนเยอะ ๆ ดื่มน้ำมาก ๆ " ก็จะหายได้งั้นสิ ?
ผมด่าหมอในใจ...
แต่ไม่นานผมก็เข้าใจหมอ...
สุนัขจะกินหญ้าให้สำรอกออกมาเมื่อรู้สึกไม่สบาย
หรือจะเลียเพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดจากบาดแผล
เป็นสัญชาตญาณที่ไม่ต้องมีใครสอน
เมื่อรู้สึกไม่สบาย ก็ต้องเยียวยารักษาให้ร่างกายกลับคืนสู่สมดุลโดยเร็ว
ใช่แล้ว... ที่หมอพูด " พักผ่อนเยอะ ๆ ดื่มน้ำมาก ๆ " ก็คือการรักษาสมดุลตามธรรมชาติโดยไม่พึ่งยา
พักผ่อนเยอะ ๆ เพื่อให้ร่างกายได้ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ
ดื่มน้ำมาก ๆ เพื่อขับพิษต่าง ๆ ออกจากร่างกาย
เพื่อให้ร่างกายกลับสู่ภาวะสมดุลโดยเร็ว
ระยะที่ผ่านมานับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ธรณีพิบัติเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมนั้น
ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
...รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
หลายวันก่อนที่เกิดเหตุการณ์น้ำป่าไหลหลากเข้าท่วมบ้านเรือนจังหวัดอุตรดิตถ์
ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
...บางอย่าง
และล่าสุด เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ย็อกยาการ์ตา ที่อินโดนีเซีย
ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
...สัญญาณบางอย่าง
ผมรู้สึกถึง " โลก " ที่กำลังเจ็บป่วย
จริง ๆ แล้ว สัญญาณพวกนี้มีมานานแล้ว
เพียงแต่เราเห็นเป็นเรื่องแปลกประหลาดกัน
...เท่านั้นเอง
อากาศที่ร้อนขึ้นทุกวัน
ภูเขาไฟระเบิด
วาฬเกยตื้นทั้งฝูงอย่างไม่มีสาเหตุ
กบพิกลพิการมีหกขา
ลูกวัวสองหัว
ลูกแมวตาเดียว
สมดุลของโลกที่เสียไป
...สัญญาณที่ " โลก " เตือนเรามาเป็นเวลาเนิ่นนาน
แต่เราตีความหมายไม่ออก
ได้แต่กราบไหว้บูชาในความพิกลพิการของธรรมชาติ
จงเจริญเถอะ มนุษย์โลก
เมื่อถึงจุดหนึ่งที่สิ่งมีชีวิตทนรับไม่ไหว
ก็จะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อนำสมดุลของร่างกายกลับคืนมา
ถ้ามันแฮงค์นัก ก็ต้องแก้ไขด้วยการ RESET ร่างกาย
" โลก " กำลัง RESET ตัวเองอยู่
สมดุลต่าง ๆ ที่เสียไป ถ้าจะเรียกมันกลับคืนมาก็คงต้องสูญเสียอะไรกันบ้าง
ไม่มีอะไรที่ได้มา โดยไม่เสียอะไรเป็นการแลกเปลี่ยน
ทรัพยากรต่าง ๆ ของโลกที่เราสวาปามกันอย่างตะกละตะกลาม
พืชพรรณ
สิงสาราสัตว์
แร่ธาตุ
ทรัพยากรต่าง ๆ
สิ่งที่เป็นอยู่มีอยู่บนโลก ก็เพื่อสมดุลของโลก
ทุกสิ่งทุกอย่างเกื้อกูลกันอย่างเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพ
จนกระทั่งมนุษย์ยื่นมือเข้ามาในวัฏจักร...
เรากอบโกยเอาจาก " โลก " จนสมดุลที่มีมาตลอดหลายร้อยล้านปีสูญเสียไปในเวลาเพียงไม่กี่พันปี
เสมือนปรสิตที่อาศัยอยู่บนสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่า " โลก "
จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่ " โลก " ต้องเยียวยารักษาตนเอง
อย่างหนึ่งที่ผมเชื่อก็คือ ภัยพิบัติต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้นก็คือ วัคซีนที่จะช่วยรักษาตัวของ " โลก "
ถ้าเรากอบโกย ทำลายโลกโดยไม่ยั้งคิด
มันก็คงไม่แปลกอะไรถ้าโลกคิดจะเอาคืนบ้าง
เพียงแค่ขณะนี้ กำลังอยู่ในกระบวนการ RESET ของโลก
หลังจากนี้ก็คือ การพักผ่อน ( REST ) ของโลก
...RESET TO REST...
...คำพูดของหมอคนเดิมผุดขึ้นมาในมโนสำนึก
" พักผ่อนเยอะ ๆ และดื่มน้ำมาก ๆ นะครับ "
May 20 --- Nostalgialism ---ทุก ๆ คนคงจะมีสถานที่ที่รู้สึกพิเศษใช่ไหมครับ ?
สถานที่ที่เมื่อไปยืนอยู่ตรงนั้นพลันภาพเก่า ๆ ความรู้สึกเดิม ๆ ก็เต็มตื้นขึ้นมาในหัวใจ
อาจจะเป็นป่าเขาลำเนาไพร ท้องทะเลกว้างใหญ่ หรือบ้านเกิด
สำหรับผม ผมมีอยู่ที่หนึ่งครับที่ไปกี่ครั้งก็ได้ความรู้สึกดี ๆ กลับบ้านไปนอนกอดทุกครั้งที่ไปเยือน
...ซอยอารีย์
เดิมทีเดียวบ้านเก่าบ้านเกิดของผมก่อนที่จะย้ายมาหลังปัจจุบันนี้อยู่แถว ๆ ซอยอารีย์นี่ล่ะครับ
โรงเรียนอนุบาลธนสมบูรณ์ (ปัจจุบันเปลี่ยชื่อเป็นพิณทิพย์) อยู่ในซอยข้าง ๆ โชว์รูมโตโยต้า
ตอนเช้า ๆ ปู่จะเดินไปส่งผมเป็นประจำ
เดินผ่านใต้แฟลตตำรวจ ทะลุไปด้านหลังก็จะเจอโรงเรียน
ตอนเด็ก ๆ ผมชอบไปเดินเล่นที่ร้านสหกรณ์พระนครบ่อย ๆ
เป็นห้างใกล้บ้านที่ตัวผมในตอนเด็ก ๆ รู้สึกว่าเจ๋งมาก ๆ
เด็กชายคนหนึ่งชอบไปสหกรณ์เพื่อจะไปเล่นบันไดเลื่อน (!!)
ร้านสหกรณ์สมัยก่อนนี้จะมีร้านอาหารแบบ Coffee Shop เล็ก ๆ อยู่มุมหนึ่ง
แม่เล่าให้ฟังว่าก่อนผมเกิด ปู่มักจะพาแม่มานั่งกินข้าวที่นี่
และแม่ก็มักจะพาผมมาที่นี่เหมือนกัน
ขอแนะนำ ซุปข้าวโพด กับแซนวิชปลาทูน่าครับ... อร่อยจนบรรยายไม่ถูก
เดินทะลุสหกรณ์ไปด้านหลังจะไปทะลุซอยอารีย์สัมพันธ์
ที่หลังสหกรณ์นี้จะเจอรถโฟล์คสวาเกน คาร์มานเกีย สีไข่ไก่จอดอยู่เป็นประจำที่เดิม
ในซอยอารีย์สัมพันธ์ตอนเช้า ๆ จะมีร้านโจ๊กแสนอร่อยอยู่ร้านนึง
เสร็จแล้วก็ไม่ลืมที่จะเดินข้ามไปซื้อปาท่องโก๋ไปกินคู่กัน
เดินย้อนขึ้นไปจะเจอร้านเทปเก่า ๆ แต่เจ๋งอยู่ข้างร้านตัดผมชาย
เวลาต้องการหาเทปหรือซีดีเก่า ๆ จะเจอที่นี่อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
ร้านตัดผมที่อยู่ข่าง ๆ กันนั้น เจ้าของร้านเป็นชายแก่ ๆ หัวล้าน ๆ และมีสิบเอ็ดนิ้ว !
ผมได้ตัดผมในร้านครั้งแรกก็ที่นี่
ลุงเบอร์สี่แกจะเอาเบาะกลม ๆ มาให้นั่งซ้อนบนเก้าอี้อีกที
เพื่อจะหนุนตัวเด็กชายให้สูงพอที่จะตัดผมได้อย่างสะดวก
ตัดผมเสร็จพ่อก็จะพาผมเดินไปซื้อยำวุ้นเส้นเจ้าอร่อย ที่ผมชอบแย่งพ่อกินจนหมดทุกที
ยำวุ้นเส้นเจ้านี้ไม่เหมือนที่ร้านอื่น ๆ
คือถ้าทั่ว ๆ ไปเขาจะยำแบบทีน้ำยำขลุกขลิกพอให้ซดกันได้ซี้ดซ้าด
แต่ที่เจ้านี้ยำอย่างไรไม่ทราบ ออกมาแห้งแกร๋งไม่มีน้ำ แต่เส้นเหนียวนุ่มและได้รสชาติชะมัด
(เอ... ไปไปมามามีแต่เรื่องของกินแฮะ)
ขากลับเราจะเดินผ่านทางด้านพหลโยธิน ผ่านร้านเอกชัยเบเกอรี่และสเต็กเซนเตอร์
ข้ามถนนไปปั๊บ ผมก็จะขอพ่อแวะร้านหนังสือหน้าปากซอยก่อนเข้าบ้านเป็นประจำ
...วันนี้
เกิดคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ขึ้นมาครับ
เลยไปนั่งกินข้าวที่ร้านสเต็กเซนเตอร์
ร้านนี้หาไม่ยากหรอกครับ ถ้าลงรถไฟฟ้าที่สถานีอารีย์ ลงมาทางฝั่งซอยอารีย์
ร้านสเต็กที่มีป้าผมแดง ๆ ยืนทอดสเต็กหน้าร้านตรงบันไดทางลงนั่นล่ะครับ
บรรยากาศในร้านทึม ๆ เก่า ๆ เหมือนเมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
สเต็กรสชาติไทย ๆ ราคาไม่ทำร้ายจิตใจ... อิ่มท้องและอิ่มใจ
เดินไปแวะดูร้านเทปข้างร้านตัดผมร้านเดิม...
ไม่ผิดหวังครับ วันนี้ได้ชุดรวมเพลงของพงษ์เทพ กระโดนชำนาญมาในที่สุด
พร้อมกับทีโบนชุดรวมฮิตเพลงเก่า ๆ
...ระหว่างทางขับรถกลับบ้าน
เพลง "ดาวน์สาว" ดังคลอตลอดเส้นทาง
พลันภาพของพ่อที่ฮัมเพลงของน้าหมูก็ปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง
วันนี้...
ผมนั่งรถที่พ่อขับ
เดินทางกลับบ้าน
ไปสู่วันวานอันแสนสุขครับ
May 12 *** Spittin' CreW ***พักหลัง ๆ มานี้เจออะไรพรรค์นี้บ่อยชะมัด...
เรียนท่านผู้ใช้รถใช้ถนนทุกท่านครับ
ไม่ทราบว่าในระยะหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ ท่านได้สังเกตเห็นวัฒนธรรมใหม่ ๆ ของแท็กซี่ไทยบ้างไหมครับ ?
นับมาตั้งแต่แท็กซี่สีรุ้ง
จากเดิมมีแค่เขียวเหลืองหรือฟ้าแดง
บัดนี้แท็กซี่พี่ไทยมีสีครบทั้งเจ็ดสี ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง แล้ว
และยังมีเฉดสีต่าง ๆ แยกย่อยออกไปอีกมากมายหลายหลาก
...อันนี้ไม่ว่าอะไร เราชอบ สร้างสรรค์ดี รถติด ๆ นั่งเดาสีแท็กซี่ที่วิ่งผ่านสีแยกฆ่าเวลาได้ชะงัด
หลังจากมีสีครบเฉดสีรุ้งแล้ว กระบวนแท็กซี่พี่ไทยก็ยังคงหาสิ่งใหม่ ๆ มาตกแต่งรถของตน
เพื่อความเป็นปัจเจกแหวกและแตกต่างเป็นหนึ่งเดียวคันเดียวในโลก
พี่ ๆ เขาก็จะหาสติ๊กเกอร์มาแปะรถครับ
ฟังดูพื้น ๆ แต่มีรายละเอียดยิบย่อยให้เราได้ศึกษากันอย่างเพลิดเพลิน
แต่เดิมจะแปะสติ๊กเกอร์ประมาณ
"ผัวเผลอแล้วเจอกัน"
"สวยนั่งฟรี หุ่นดีครึ่งราคา"
"ขออภัยในบางลีลา"
อะไรประมาณนั้นไป
แต่ที่เห็นบ่อยมาก ๆ ในช่วงหลัง ๆ นี่คือโลโก้ Happy ระบบของเครือข่ายโทรศัพท์มือถือค่ายหนึ่ง
ทั้งอันเล็กอันใหญ่ แปะน้อยแปะมากตามความกระสันของผู้เป็นเจ้าของ
บ้างมีแววครีเอต จับเอาสัญลักษณ์มาแปะรวม ๆ กันเป็นหน้าคนยิ้ม...ก็มี
อันดับต่อมาคือ " การแต่งรถแบบแรงใจ "
คือไม่มีทุนจะโมดิฟายเครื่องเคราให้แรงบี้กับเขาได้
พี่แกเลยแต่งสปอยเลอร์สูง ๆ ท่อใหญ่ ๆ ข่มเข้าไว้
รวมถึงการแต่งเกจมาตรวัด (ปลอม ๆ ) ทั้งหลายในรถ และเปลี่ยนพวงมาลัยเป็นวงเล็ก ๆ
ดูแรงใจดีแท้...
วัฒนธรรมการแต่งแรงนี้ เข้าใจว่ามีรากฐานมาจากการแต่งไฟสีฟ้าในรถมาก่อน
เคยนั่งมั้ยครับ...แท็กซี่ที่เปิดดวงไฟภายในรถเป็นสีฟ้า
กูนั่งแค่สิบห้านาทีปวดตาจะต่ายห่า มึงขับมาทั้งคืนตามิพร่ามัวไปหมดแล้วหรือ
ไฟสีฟ้า ๆ นี้ถ้าโดยทั่ว ๆ ไปเรามักจะเห็นรถแต่ง (แต่งเครื่องแรงจริง ๆ ) เขาติดใต้ท้องรถกัน
พี่แท็กซี่เราก็คงอยากแรงบ้าง ก็เลยแต่งรูปร่างภายนอกให้ดูดุ ๆ
และขับรถปาดหน้าแบบไร้ยางอายกันไป
แรงใจครับ...อยากแรงแต่ใจไม่ถึงพอ
แน่จริงพี่ยัดเบาะคู่หน้าเป็น RECARO แล้วติด Gull Wing สิ... ผมจะคลานไปกราบตีนให้เลย
และล่าสุด... NEW COMER !!
เทรนด์ใหม่มาแรงสำหรับซัมเมอร์นี้ครับ
คือการเปิดประตูมาขากถุยเสมหะลงบนพื้นถนนอย่างไร้สำนึกในความเป็นคน
สังเกตดูได้ ตามสี่แยก เวลารถจอดติดอยู่นี่ล่ะ
วันไหนไม่เจอให้เตะเลย !!
ขาก...ถุย ! ขาก...ถุย ! กันเป็นแฟชั่นในหมู่กองทัพรถแท็กซี่
ทีแรกนึกว่าจะเจอแค่ตามสี่แยกเวลารถติด
นี่เลย... เมื่อวาน
ขับรถตามหลังแท็กซี่ฟ้าแดงคันนึง จังหวะรถวิ่งไหล ๆ กำลังขึ้นคอสะพาน
จังหวะรถวิ่งขึ้นคอสะพานนี่ล่ะ แม่งเปิดประตูมาขากถุยกันต่อหน้าเห็นจะจะตาเลย !!!
เล่นท่ายากสองชั้นด้วย ไหนจะรถวิ่งอยู่ ไหนจะขึ้นสะพาน ยังอุตส่าห์เปิดประตูมาขากถุยกันได้
ขอนับถือในความดันทุรังของมึงจริง ๆ ครับ
อมเอาไว้ รอรถจอดหยุดสนิทก่อนค่อยถุยไม่ได้หรือไง
เสลดมึงเองนะ ไม่ใช่น้ำยาบ้วนปากสูตรทำลายเยื่อบุกระพุ้งแก้ม จะได้กระวีกระวาดรีบบ้วน
แต่ก็นะ...แอบสงสัยในใจ
ในรถมึงเองนี่ไม่มีถังขยะ ถุงขยะ หรือกระดาษทิชชู่บ้างหรือไงวะ ?
ถึงได้ต้องเปิดมาขากถุยลงถนนสาธารณะที่สร้างด้วยเงินภาษีของกูเนี่ย !!
กับอีกข้อสงสัย...
อากาศในรถแท็กซี่มันสกปรกขนาดที่ว่ามึงต้องขากถุยกันทุกสี่แยกเลยหรือ ?
และข้อสงสัยสุดท้าย...
มึงเห็นเป็นแฟชั่นโก้เก๋กันหรือไงวะ กับไอ้การขากถุยเนี่ย
หรือไม่มีจุดยืนในชีวิต เห็นใครทำอะไรก็ทำตาม ๆ กัน เดินตามตูดกันต้อย ๆ กันไป
ก็เป็นซะอย่างเงี้ย ถึงได้ยังขับแท็กซี่อยู่นี่ไง
พี่ครับ ผมเห็นใจและเข้าใจคนหาเช้ากินค่ำอย่างพี่นะครับ
ผมเคยคุยกับพี่แท็กซี่หลาย ๆ คนที่มีความคิดระดับนักการเมืองไทยควรจะมาฟังพี่เขาเล็คเชอร์ด้วยซ้ำ
แต่กับอีกหลาย ๆ คนเหมือนกันที่พอคุยด้วยแล้วแทบอยากจะเปิดประตูรถหนีออกไปขึ้นคันอื่น
ผมเชื่อว่าแท็กซี่ดี ๆ มีการศึกษาเยอะครับ ดีชั่วถูกผิดตัดสินเองได้
สิ่งใดที่ดี ๆ ก็ทำเถอะครับ และรักษามันไว้
คนที่นั่งแท็กซี่จะได้นั่งได้อย่างสบายกายและสบายใจ
ไอ้ที่ชั่ว ๆ พี่ก็ขากถุยทิ้งมันไปให้หมดให้สิ้น ร่างกายและจิตใจพี่จะได้ใสสะอาด
เอ...หรือไอ้ที่พี่ยังขากถุยกันอยู่ทุกวันเป็นกิจวัตรทุกสี่แยกนี่
เพราะไอ้ที่ชั่ว ๆ มันมีมากมายเต็มตัวและหัวสมองจนขากถุยไม่หมด
หรือเปล่าครับ ?
May 03 !!! ASADDDDDDDDDDD !!!***งานสถาปนิก ( อาษา ) วันที่ 2 - 7 พ.ค. ที่เมืองทองนะคร้าบบบบบ
Karmz says: ไปงานสถาปนิก กะเค้าวันไหนล่ะ ::: P PROJECT ::: says: ยังดูอยู่เลย ::: P PROJECT ::: says: กะว่าน่าจะช่วงกลาง ๆ Karmz says: ดูอะไรล่ะ Karmz says: ดูว่าเด็กเชียร์วัสดุ บูธไหนสวยน่ะเหรอ Karmz says: สาวเชียร์โถส้วม อาจจะมาแรงก็ได้นะ เด็กเชียร์มูลี่ หรือไม่ก็ พริตตี้ปูนฉาบ น่าจะรุ่ง ลองดูนะ ::: P PROJECT ::: says: เห็นเค้าว่าปีนี้เด็กขายสะดืออ่างเจ๋ง Karmz says: โห น่าสน เด้กเชียร์อ่างมาเองเรยยย Karmz says: นั่งเสนอขายในตู้(อาบน้ำ)เลย เรียกความสนใจน่าดูแน่ๆ ::: P PROJECT ::: says: แก้ผ้าแช่อ่างท้างวัน ::: P PROJECT ::: says: ตัวเปื่อยเลย Karmz says: ตู้ก้อแคบแต่นั่งเรียงกันเป็นแถวขายของอยู่ในตู้ คงฮือฮาไม่น้อย ::: P PROJECT ::: says: กับอีกโปรโมชั่น ให้เล่นปาบอลสาวน้อยลงอ่างด้วย ::: P PROJECT ::: says: เพิ่มยอดขาย Karmz says: ช่าย น่าสนใจ มีให้ปาตกลงอ่างด้วยก็มันนะ Karmz says: เดี๋ยวจะไปดูว่าพรุ่งนี้เป็นไง ::: P PROJECT ::: says: อีกโปรโมชั่น มีเกมปิดตาตีหม้อเด็กอ่างด้วย...
::: P PROJECT ::: says: หม้อพักน้ำโถชักโครก !!! ::: P PROJECT ::: says: ...คิดอารายยยยยยยยย Karmz says: กำลังคิดว่าทำไมบูธนี้ ใครผ่านแล้วแม่งเพลียแน่ๆ ::: P PROJECT ::: says: ผู้คนล้นหลาม ::: P PROJECT ::: says: มางานสถาปนิกมุ่งไปบู๊ธนี้บู๊ธเดียวเลย Karmz says: สาธิตมากบ่อยๆหลายรอบ แม่งท่อ...น้ำแตก อยู่บูธเดียวเลย ::: P PROJECT ::: says: เด็กแม่งบานกันพอดี Karmz says: อ๋อ งบบาน ?? ::: P PROJECT ::: says: หน้าบาน ยอดขายกระฉูด ::: P PROJECT ::: says: ค่าตัวเด็กเชียร์บาน Karmz says: เด็กเชียร์บาน พับไปเลย
Karmz says: ช่วงนี้ in กะ ประตู หน้าต่าง บานพับ บันไดน่ะ
Karmz says: ก่อนอื่นก็ถึงบอกไง ต้องไปไปเจอสาวเชียร์ลูกบิด กลอนล็อค บานพับน่ะ
Karmz says: พี่ขา ลองบิดอันนี้ สิค้า มันสุดๆเลยค่าาา ::: P PROJECT ::: says: โอวววว พี่บิดแม่งทั้งวันเลยค่าาาาาา ::: P PROJECT ::: says: งั้นอย่างเราต้องไปเจอเด็กขายหิน Karmz says: เด็กขายหิน ท่าจะโหด แม่งคงถกแขนเสื้อคุยกะลูกค้าเลย ::: P PROJECT ::: says: ทำไม ? Karmz says: เฮ้ย พี่ !! !! ตกลงมึงจะเอาไม่เอา ถ้าเอากูจะได้สั่งระเบิดภูเขาให้เดี๋ยวนี้เลย มึงจะเอามั้ยยย ::: P PROJECT ::: says: กรี๊ดดดดดดด กูซื้อหินอ่อน ไม่ใช่หินก่อสร้างงงงง Thank god I found you says: พูดไปถกแขนเสื้อไปพลางๆ แบบมาดทอม ::: P PROJECT ::: says: ไอ้ห่า ระเบิดภูเขาเอาหินให้สด ๆ เลย ::: P PROJECT ::: says: ไม่ใช่กุ้งเผา จะได้มาช้อนจับเอาสด ๆ เป็น ๆ หน้าร้าน !!!
Karmz says: เอาเลยมั้ย สั่งเดี๋ยวนี้ ผมสั่งให้ลูกน้องระเบิดให้ทันทีเลย (พูดไปถกแขนเสื้อไปพลางๆ แบบทอม ลืมไปว่าตัวเองเป็นผู้หญิง) Karmz says: เอ้าเฮ้ย เตรียม !! ::: P PROJECT ::: says: ว่าแล้วก็เดินไปหยิบซีโฟร์หลังร้านมา เอาไปซุกตรงโตรกเขา ลากสายยาว ๆ มาต่อสวิตช์ Karmz says: แล้วแจกหมวกกันน็อกให้ลูกค้า คนละใบ เอ้าพี่ไปใส่กันตาย เอ้าเฮ้ย เตรียมหลบ !! ::: P PROJECT ::: says: ลูกค้าซุกหลังบังเกอร์ถุงปุ๋ยใส่ทรายกองเป็นชั้น ๆ Karmz says: ระหว่างนั้น กูไปหนีไปแล้วไปบูธหินอ่อน ดีกว่า คงน่าสนใจอย่างที่มึงบอก หินก่อสร้างแม่งทุ่มทุนสร้างไปหน่อย แถมแม่งทอมที่ทางเรียกค่าคุ้มครองเก่งมาช่วยขายคงขายดีหรอก ระเบิดหินบ่อย เป็นภูเขาไฟจำลอง ที่เดอะมอลล์ โคราซเลยมึง ทุก 3 ชั่วโมง
::: P PROJECT ::: says: เป็นงานอาษาที่มีเสียงระเบิดหินทุก ๆ 3 ชั่วโมง
Karmz says: ระเบิดป๊าบ นอ น ราบกับพื้นแล้วคลานต่ำคุยกะเซลล์ต่อที่บูธอื่นต่อทันทีเเน่ๆ ::: P PROJECT ::: says: อันนี้ไม่ทันระแวง ระเบิดปั๊บ หินตกใส่หัวดัง โพละ! สมองไหลเนืองนองเต็มตลิ่ง เราทั้งหลายชายหญิง บรรลัยจิง ๆ หินหล่นเป็นกอง Karmz says: ที่ลืมไม่ได้ ไอ้ทีมระเบิดหินนี่ มึงต้องคุ้นแน่ กำกับการระเบิดหินโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ด้วววววววย รับประกันคุณภาพ ::: P PROJECT ::: says: โอววววว นอกจากระเบิดภูเขา เรามีโชว์เผากระท่อมด้วยยยยย !!! Karmz says: ระเบิดป๊าบบบบบ มีคนตีลังกาหน้าม้าม้วนตัวนำออกมาเวลาระเบิดด้วววย ขาดไม่ได้ ::: P PROJECT ::: says: แสดดดดดดดดดดดดด ::: P PROJECT ::: says: เห็นภาพเลยยยยยย
Karmz says: ไอ้บูธหินอ่อน ก็ใช่ย่อยน้าาาาา Karmz says: บูธหินอ่อน ที่ดังๆมีที่เดียว ก็หินอ่อน รัซดานี่เอง ซอย 4 เลยมั้ย ::: P PROJECT ::: says: ยังไงวะ ? Karmz says: หินอ่อน รัซดา ซอย 4 ::: P PROJECT ::: says: เฮ่ยยยย ซอย 4 มันไม่ได้ขายหินอ่อน..... มันขาย อี๋ - อ่อ ( พูดแบบจมูกบี้ ) Karmz says: มาซื้อที่นี่ เบียดเสียดดาราทุกคืน
Karmz says: ทำเป็นจัดจัดหลายๆบูธเล็กหรูๆมีระดับ ดูมีหลายร้าน ขายหินอ่อน ไม่เหมือนกัน ร้านละชนิดเลย ::: P PROJECT ::: says: เปิดขายดึกด้วย เวลาซื้อทีต้องไปพักง้างแคม... ::: P PROJECT ::: says: เอ๊ย !! ค้างแรม !!! Karmz says: ล้างแคมมม !!! ::: P PROJECT ::: says: ค้างแรม ถูกแล้ว !!! Karmz says: ถูกแล้วววนี่นา โทษที ::: P PROJECT ::: says: คาเฟ่กันใหญ่ Karmz says: สวัสดีค่ะพี่ มากันกี่คนค้า พี่สนใจหินอ่อนรุ่นไหนค้า หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ Karmz says: หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ ::: P PROJECT ::: says: ยืนเกาะโต๊ะ แล้วค่อย ๆ ย่อด้วย
::: P PROJECT ::: says: เด็กเชียร์แม่งย่อกันทั้งร้าน Karmz says: มีดีเจด้วววววย ::: P PROJECT ::: says: เอ้าาาาา ใครหนีผัวมาเที่ยวยกมือขึ้นนนนน ::: P PROJECT ::: says: กรี๊ดดดดดดดดด ลั่นร้าน Karmz says: ใครหนีบบบเมียหนีบบบผัวววมาซื้อหินอ่อออนนน ยกมือขึ้นนนนนนนนน ::: P PROJECT ::: says: ฮี้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
Karmz says: เอ้า คนเหงาาาาาาาาา เหมาไปปูรีสอร์ทไปเลย
::: P PROJECT ::: says: ฮี้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว ::: P PROJECT ::: says: เดี๋ยวนะ เราคุยเรื่องงานอาษาอยู่ใช่มะ ? Karmz says: เกือบลืม Karmz says: พรุ่งนี้ กูไปน่ะ ::: P PROJECT ::: says: อืม เรากะไปสักวันที่ห้าที่หกโน่น ::: P PROJECT ::: says: มีอะไรน่าสนใจมาพรีวิวหน่อยละกัน Karmz says: ได้เลยเพื่อนนนนน Karmz says: อ้าว หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้
::: P PROJECT ::: says: ( เกาะโต๊ะ ย่อตามหน้าที่ต่อไป )
Karmz says: หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ ::: P PROJECT ::: says: เอ้าาาา อย่าลืมหนีบผัวไปงานอาษาด้วยยยยยยยยยยยยยยย Karmz says: ประกาศ ประกาศ อ้าวววว !!! ท่านที่ลืมเมียหลวงไว้ที่บูธหินก่อสร้าง ขอให้ไปรับเมียหลวงมาด้วยยน้าาาาา Karmz says: หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ หุ หุ ฮู่ วู้ ฮู้ ::: P PROJECT ::: says: ฮี้วววววววววววววววววววววววววววววววววว !!!!! |
|
|
